De belangrijkste kenmerken van bedradingskabels zijn onder meer:
Geleidermateriaal: Koper of aluminium wordt doorgaans gebruikt als geleidermateriaal; koperen geleiders bieden superieure elektrische geleidbaarheid en corrosieweerstand, terwijl aluminium geleiders relatief kosteneffectiever zijn-.
Isolatiemateriaal: Veelgebruikte isolatiematerialen zijn polyvinylchloride (PVC), kruis-verbonden polyethyleen (XLPE) en polypropyleen (PP); deze materialen beschikken over uitstekende elektrische isolatie-eigenschappen en hittebestendigheid.
Materiaal van de mantel: De mantel van bedradingskabels is doorgaans gemaakt van polyvinylchloride (PVC), dat een robuuste mechanische sterkte en corrosieweerstand biedt.
Nominale spanning en stroom: De nominale spanning en stroom van bedradingskabels variëren afhankelijk van de normen van verschillende landen en regio's; een gebruikelijke nominale spanning is 450/750 V, terwijl de nominale stroom wordt bepaald door de dwarsdoorsnede van de geleider.
Standaardspecificaties: De productie- en kwaliteitsnormen voor bedradingskabels voldoen doorgaans aan nationale of regionale draad- en kabelnormen, zoals die opgesteld door de International Electrotechnical Commission (IEC) of Underwriters Laboratories (UL).